Swing out? … Uitzwaaien?

Travelling is somewhat fascinating.Waiting for the next train is already giving the most interesting moments. The train station is a nice location to spot the special moments your eyes are waiting for.The same for sitting in the summertime on the terrace and observing how life is unfolding the scenes humans are performing in front of you. When waiting, you observe how many people spent their time before they can step onto the next train that will bring them to the next phase in their journey towards someone or somewhere.The hastiness in which people think that this will bring them anywhere and still not want to learn to see that it brings them to nowhere and only makes sure that you will miss your train in this case.A coffee machine that hardly can coop with the huge amounts of coffee it has to produce not to mention those who have difficulties in choosing what kind of snack they shall buy to eat at the kiosk. Those who try to read the papers but are constantly busy to keep them straight due to the wind.Then you see all these children and students who are looking on their phones seeing if they haven’t missed a message. And in all this funny chaos, I saw this moment, a few children who were with their dad or maybe grandpa most likely saying goodbye to another family member.But I know by following this scene the outcome were different.Mum got out of the train and in togetherness, they walked towards a car or a bus…

 

Reizen heeft iets fascinerends. Alleen al het wachten op, in dit geval de trein levert mooie momenten op. Het station is een mooie gelegenheid evenals het terras in zomertijd, om mensen te observeren. Hoe men op eigen wijze de ‘tijd ‘doorbrengt voor de trein komt en ze weer een etappe verder zijn in de reis. De gehaastheid waarmee sommigen denken ‘tijd ‘te winnen en vaak juist uitmond in dus net je trein missen! De enorme liters koffie die voor de automaat haast niet bij te benen is en dan zijn er ook bij die maar moeilijk kunnen kiezen in wat voor eten, snacky te gaan kopen bij de kiosk. Zij die de krant denken te lezen maar eigenlijk oeverloos bezig zijn om het papier in bedwang te houden vanwege de wind die ook nog eens versterkt word door hen die langs je lopen en dan de jonge kinderen, de studenten die gauw nog even op hun telefoon kijken of ze niet een bericht hebben gemist. En in al deze waarnemingen zag ik dit tafereel, jonge kinderen die met hun vader of misschien wel hun opa een ander familielid gedag zeggen althans zo lijkt het maar ik weet doordat ik hen even navolgde dat de moeder ook uitstapte en ze in gezamelijkheid verder trokken opweg naar de auto of de bus?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: